كه فقطَّ بر اثر تمرين و مراقبت كلمات و دستورها و فرمانها را صادر مىكنند و قانون را مىخوانند و خود متوجّه نيستند كه چه مىگويند و چه مىخواهند . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 47 تا 48 ] يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ ( 47 ) وَاتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَلا يُقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ وَلا يُؤْخَذُ مِنْها عَدْلٌ وَلا هُمْ يُنْصَرُونَ ( 48 ) معنى لغات : * ( تَجْزِي ) * - از مصدر جزاء بمعنى مكافات و پاداش دادن و انجام حقّ كردن . * ( شَفاعَةٌ ) * - ميانجيگرى و واسطه شدن . * ( عَدْلٌ ) * - مصدر بمعنى عدالت و ضدّ ظلم است و بمعنى همانند و پيمانه و ميانه‌روى و حد متوسّط و استقامت . * ( يُنْصَرُونَ ) * - از مصدر نصر كه علاوه بر يارى بمعنى تقويت است مثل ( انصر اخاك ظالما او مظلوما ) يعنى برادر خود را تقويت كن چه وقتى كه ظالم است جلوگير از ظلمش باش و اگر مظلوم است جلوگير ظالمش باش . ترجمه : 47 اى فرزندان يعقوب بخاطر بياوريد خوشى و نعمتى كه بشما دادم [ و براى يكتا پرستى و سوابق تاريخى ] شما را بر همه‌ى مردم [ دنياى قديم ] برترى دادم 48 . پس برحذر باشيد از آن روز كه كس جاى ديگرى را نگيرد [ و جلوگير پاداش و مجازات ديگرى نمىشود ] و شفيع و ميانجى براى كس پذيرفته نيست و هم فديه و عوض مالى ، بجاى جان كس پذيرفته نباشد و براى مردم آن روز يار و ياورى نيست . سخن مفسّرين : * ( لا يُقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ ) * 48 - مجمع : * ( ( لا يُقْبَلُ ) ) * با يا و تا هر دو قرائت شده است . و چون يهود ميگفتند : پدران ما پيغمبر بوده‌اند آنها براى ما شفاعت خواهند كرد .